เซ็ง!

ทั้งที่ควรจะฉลองเปิดบ้านด้วยความร่าเริงยินดี  แต่อารมณ์ตอนนี้มัน 'จึน' สุดๆ

นั่งอัพบลอคตั้งแต่สี่ทุ่มถึงตีหนึ่ง> กดเซฟ> publish > .....หาย.....

 

แล้วมึงยังขึ้นให้กูเห็นว่า 'saved' 

 

ให้เขียนใหม่ก็เขียนได้  แต่อารมณ์ความรู้สึกมันไม่เหมือนเดิมว่ะ

(ฤกษ์เปิดบ้านเลยเลื่อนมาวันนี้แทน)

 

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

เที่ยวต่างประเทศครั้งแรกในชีวิต  ไปลาว! (เป็นคนเหนือที่ยังไม่เคยไปอีสานเลย - -")

สนุกแบบมึนๆ เข็ดๆนะ...

 

ห้าถึงหกเมษายน พ.ศ.สองห้าห้าสาม

 

เป็นช่วงแรกของการเดินทาง ไปพักกันสามวันสองคืนที่นครพนม แวะไหว้พระธาตุประจำวันเกิดและเที่ยวชมแม่น้ำโขงขอดๆแห้งๆ

 

แน่นอนว่าภาคอีสาน อากาศร้อนอ้าวเหลือ ดีว่าช่วงที่ไปมีฝนตกหนักพายุเข้าหรือไงซักอย่าง  อากาศหลังฝนตกเลยพอเย็น แต่ตกกลางคืนก็ร้อนตับแหกเหมือนเดิม...

 

แนะนำว่าถ้าไปไหว้พระธาตุพนมตอนแดดเปรี้ยงๆนี่  นอกจากแว่นกันแดด หมวก หรือร่มแล้วแต่จะสรรหาแล้ว...

ใส่ถุงเท้าไปด้วยนะ...ขอให้เชื่อ ต่อให้ตีนจะอบจะอ้าวเหงื่อออกกลิ่นโชย

ใส่ไปเถอะ...เว้นแต่เป็นฤาษีบำเพ็ญตน

 

พื้นหินอ่อนลวกตีน! เดินเข้าไปไหว้พระธาตุยังกับวิ่งจ๊อกกิ้ง เหมือนกิ้งก้าทะเลทรายที่ให้ตีนข้างเดียวโดนพื้นนานๆไม่ได้ ต้องสลับกันวิ่งเร็วๆสี่ตีน...

 

วัดแรก...วัดพระธาตุพนม วรมหาวิหาร (พระธาตุประจำวันอาทิตย์)

 

  << ถอดรองเท้าซึ่งเป็นสีดำขึ้นไปไหว้ กลับมาใส่นี่เดินเป๋ขาแบะเป็นสตรีตกตึก

 

วัดที่สอง - วัดธาตุศรีคุณ - อยู่ห่างจากวัดพระธาตุพนมฯไม่นานมาก  แต่ไม่ได้ถ่ายรูปมา...ลืม

วัดเงียบมากคือมีแต่พระสงฆ์  องค์พระธาตุอยู่ระหว่างบูรณะ ตอนที่ไปเห็นขึ้นโครงเสร็จแล้ว  ตอนนี้อาจจะเริ่มตกแต่งใกล้เสร็จแล้วก็ได้

พระธาตุประจำวันอังคาร

(ขอบคุณ http://www.oknation.net/blog/print.php?id=148827 ที่ให้ยืมรูปมาประกอบบลอค......โดยไม่ได้ขอ แหะๆ)

 

วัดสุดท้ายนี่นานมาก ฝ่าห่าฝนไปเกือบๆสองชั่วโมงกว่าจะเจอทางเข้า เพราะหลงทาง(ถามทางจากวัดธาตุศรีคุณ...) พอใกล้ถึงวัดฝนค่อยหยุด

พระธาตุมหาชัย - วัดพระธาตุมหาชัย(วันพุธ)

<< เจอพระ ชาวบ้านสองสามคน(ขายอาหารปลา) เจอปลา และหมาขาดอาหาร...

 

ขากลับ...ฝนตกพายุเข้าอีกละ

 

ตระเวนกันมาแต่เช้าจนบ่ายสาม ข้าวเที่ยงยังไม่ตกท้อง  ตกลงกันได้เลยไปลองชิม "ต้มเส้น" ที่ร้าน "ต้มเส้น99"

 

รูปร่างหน้าตาของ "ต้มเส้น" ก็คล้ายๆก๋วยเตี๋ยว แต่เส้นจะกลมเหมือนสปาเก็ตตี้สีขาว น้ำจะข้นกว่า ใส่หอมเจียวด้วย...(กลิ่นเหมือนน้ำมันกระเทียมเจียวของมาม่าหมูสับ)

เลือกเอาต้มเส้นหมู ปลา ไก่ ...

 

ในรูปเป็นต้มเส้นปลา (ชามแรกต้มเส้นไก่...) 

(จริงๆหน้าตามันไม่โล้นเลี่ยนอย่างนี้ แต่กูไม่กินผักครับ มันเลยเหลือแค่นี้...)

 

ส่วนอันนี้เป็น ต้มเส้นหมูจากร้าน "คุณแต๋ว" ทรงเครื่องใหญ่กว่าต้มเส้นปลาเยอะ...

ร้านนี้มีน้ำเก๊กฮวยน้ำตาลน้อย...ดื่มฟรี เติมฟรี...

 

เดินย่อยอาหารที่ตลาดโต้รุ่งของนครพนม เส้นเดียว สายเดียว ไม่ซอกแซกชวนมึน ทางไกลมาราธอนเหมือนถนนคนเดินเชียงใหม่  ของส่วนใหญ่ที่ขายก็เป็นของกิน แต่ละอย่างน่ากินทั้งนั้น(แต่กูไม่ไหวแล้ว...)

 

ที่น่าสนใจของตลาดนี้คือ มันเป็นตลาดโต้รุ่งนะ แต่...

ปิดสองทุ่ม...

 

เซเว่นฯ ก็ปิดสองทุ่ม...

ช่างเป็นเมืองที่รักความสงบเงีย~บ.....จริงๆ

 

เออ  ก่อนออกมาทานข้าเวย็นแวะไปชมวิว(ก้น)น้ำโขงมา

เห็นกลุ่มคนเสื้อเปื้อนทรายมาปั้นทรายให้เป็นตัวกันด้วย (ชื่อกลุ่มกูมั่วเอานะ...)

ตื่นเต้นน้อยกว่าเจอนักเขียนในดวงใจนิดเดียว เพราะเคยเห็นแต่ในทีวี เพิ่งได้เจอของจริง ปั้นให้เห็นกันจะๆก็วันนี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย์

 

   << ถ่ายมาระหว่างศัลยกรรม...

  <<โคตรวางก้ามเลย...

<< เต๊นท์เอียงๆนั้นเหมือนจะเป็นมุมพักผ่อนนะ

นี่เจ้าของผลงาน  แอบแชะมาจากระยะไกล ไม่กล้าเข้าไปคุยด้วย...พอดีต่อมมนุษยสัมพันธ์มันพิการ (แต่รูปปั้นที่ขออนุญาตก่อนแล้วนะ)

 

เที่ยวนี้ไม่ได้ตั้งใจมานครพนม เลยเก็บอะไรได้แค่นิดๆหน่อยๆ (แต่ประติมากรรมทรายนี่โชคดีจริงๆ) แล้วจะออกเดินทางกันเช้าวันที่เจ็ด เข้าสู่เขตลาวกันแล้ว

 

ไว้เจอกัน!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

 

 

พรุ่งนี้จะเปิดเทอมแล้ว แต่ยังไปไม่ถึงหลวงพระบางเลย...

 

ป.ล. การอัพบลอคนี่สูบพลังงานชีวิตจริงๆ...

Comment

Comment:

Tweet